சிவபெருமானுக்குப் படைக்கக் கூடாது என்று கூறப்படும் ஐந்து பொருட்கள்

 

சில சைவ மற்றும் பிராந்திய மரபுகளில் சிவலிங்கத்திற்கு நேரடியாகச் சமர்ப்பிக்க வேண்டாம் என்று கூறப்படும் ஐந்து பொருட்கள்:

மஞ்சள்.

குங்குமம் அல்லது சிந்தூர்.

துளசி இலை.

கேதகி / தாழம்பூ.

சங்கு நீர் அல்லது சங்கில் ஊற்றிய நீர்.

ஆனால் இவை எல்லா சைவ ஆகமங்களிலும் ஒரே மாதிரியான பொதுவிதி என்று கூற முடியாது. கோயில் மரபு, ஆகமம் மற்றும் குடும்ப வழக்கத்தின்படி வேறுபாடுகள் இருக்கலாம்.

1. மஞ்சள்

மஞ்சள் பொதுவாக மங்களம், வளம், திருமணம் மற்றும் சக்தியின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. சில மரபுகளில் இது அம்மன் அல்லது பார்வதி வழிபாட்டுடன் தொடர்புடையதால், துறவு வடிவான சிவலிங்கத்திற்கு நேரடியாகப் பூசப்படுவதில்லை.

அதற்குப் பதிலாக:

விபூதி.

சந்தனம்.

வில்வ இலை.

நீர் அல்லது பஞ்சாமிர்த அபிஷேகம்.

போன்றவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

2. குங்குமம் அல்லது சிந்தூர்

குங்குமம் திருமண மங்களம், சௌபாக்கியம் மற்றும் சக்தியின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. சிவலிங்கம் சிவனின் துறவு, வைராக்கியம் மற்றும் பற்றின்மையைச் சுட்டுவதால், சில மரபுகளில் குங்குமம் சிவலிங்கத்தில் இடப்படுவதில்லை.

குங்குமம் பொதுவாக:

பார்வதி.

அம்மன்.

லட்சுமி.

துர்கை.

போன்ற பெண் தெய்வங்களுக்கு சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது.

3. துளசி இலை

துளசி வைணவ மரபில் விஷ்ணுவுக்குப் பிரியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. சிவ வழிபாட்டில் துளசியைத் தவிர்ப்பதற்கான புராண விளக்கங்கள் பல உள்ளன; அவற்றில் விரிந்தா, ஜலந்தரன் மற்றும் துளசியுடன் தொடர்புடைய கதைகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

சிவனுக்கு துளசிக்குப் பதிலாக வில்வ இலை முக்கியமாகச் சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது.

இது துளசி அசுத்தமானது என்பதல்ல. துளசி மிகவும் புனிதமானதே; ஆனால் குறிப்பிட்ட தெய்வ வழிபாட்டில் அதன் பயன்பாடு வேறுபடுகிறது.

4. கேதகி மலர் அல்லது தாழம்பூ

கேதகி மலர் சில சிவ வழிபாட்டு மரபுகளில் தவிர்க்கப்படுகிறது. இதற்கான புகழ்பெற்ற புராணக் காரணம்:

சிவனின் ஆதியும் அந்தமும் காண பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் முயன்றனர்.

பிரம்மா தாம் சிவனின் முடியை கண்டதாக பொய் கூறினார்.

கேதகி மலர் அந்தக் கூற்றுக்கு சாட்சி அளித்ததாகக் கதை கூறுகிறது.

இதனால் சிவன் கேதகி மலர் தன் வழிபாட்டில் ஏற்கப்படாது என்று சாபமிட்டதாக மரபு கூறுகிறது.

இந்தத் தடை முக்கியமாக புராண நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது; மலர் தானாகவே தீயது என்பதல்ல.

5. சங்கு நீர்

சில மரபுகளில் சங்கில் ஊற்றி சிவலிங்கத்திற்கு நீர் அபிஷேகம் செய்வது தவிர்க்கப்படுகிறது. இதற்கான புராண விளக்கங்களில் சங்கு அல்லது சங்குசூடன் தொடர்பான கதைகள் கூறப்படுகின்றன.

ஆனால் சங்கு இந்து வழிபாட்டில் பொதுவாகப் புனிதமான பொருள். வைணவ ஆலயங்களில் சங்கிற்கு முக்கிய இடம் உண்டு. எனவே “சங்கு எப்போதும் அசுத்தமானது” என்று பொருள் கொள்ளக் கூடாது; சிவ வழிபாட்டில் அதன் பயன்பாடு சில மரபுகளில் மட்டும் தவிர்க்கப்படுகிறது.

பொதுவாகச் சமர்ப்பிக்கப்படும் பொருட்கள்

சிவ வழிபாட்டில் பல இடங்களில் இவை ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன:

தூய நீர்.

பால், தயிர், தேன் போன்ற அபிஷேகப் பொருட்கள்.

வில்வ இலை.

விபூதி.

சந்தனம்.

தத்தூரா அல்லது ஊமத்தம்பூ — அந்தத் தல மரபு ஏற்றால்.

பழங்கள்.

தேங்காய்.

“ஓம் நமசிவாய” மந்திர ஜபம்.

எந்தப் பொருளையும் வீணாகச் செலவழிப்பதைவிட, தூய்மையான மனத்துடன் எளிய வழிபாடு செய்வதே முக்கியம்.

ஒரு முக்கியத் தெளிவு

“படைக்கக் கூடாது” என்பது பல நேரங்களில் சிவலிங்கத்தின் மீது நேரடியாகச் சமர்ப்பிக்கக்கூடாது என்பதைக் குறிக்கும். அந்தப் பொருளை கோயில் வளாகத்திலோ, அம்மன் சன்னதியிலோ, பூஜைத் தட்டிலோ வைத்திருக்கக் கூடாது என்று அவசியமில்லை.

மேலும், சில கோயில்களில் இந்தப் பட்டியலில் உள்ள பொருட்களில் ஒன்றையாவது குறிப்பிட்ட மரபின்படி பயன்படுத்தலாம். எனவே:

கோயில் அர்ச்சகரின் வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றவும்.

அந்தத் தலத்தின் ஆகம முறையை மதிக்கவும்.

தவறுதலாக ஏதேனும் சமர்ப்பித்தால் அஞ்ச வேண்டாம்.

நீரால் சுத்தம் செய்து வழக்கமான பூஜையைத் தொடரவும்.

முடிவுரை

மரபுப்படி சிவலிங்கத்திற்கு நேரடியாகத் தவிர்க்கப்படும் ஐந்து பொருட்கள்:

மஞ்சள், குங்குமம், துளசி, கேதகி/தாழம்பூ, சங்கு நீர்

இவற்றின் பின்னணியில் துறவு–மங்கள வேறுபாடு, தெய்வங்களுக்கு உரிய தனித்தனி வழிபாட்டு மரபுகள் மற்றும் புராணக் கதைகள் உள்ளன. இவை அனைத்தும் ஒரே மாதிரியான உலகளாவிய விதிகள் அல்ல; ஆகமம் மற்றும் கோயில் வழக்கத்திற்கேற்ப மாறக்கூடியவை